«مجله ماشین» - DS برند لوکس سیتروئن پس از گذشت بیش از ۳۰ سال طی مراسمی در تهران مجددا آغاز فعالیت خود در ایران را اعلام کرد و از ورود زودهنگام محصولات خود در آینده به بازار خبر داد.
گروه آرین نماینده انحصاری DS در ایران که پیشتر نمایندگی میتسوبیشی ژاپن را بر عهده داشت، طی مراسمی از ورود زودهنگام محصولات این برند همچون New DS ۵، سدان فوق لوکس DS ۵ LS و DS ۶ خبر داد.
به گزارش پایگاه خبری «مجله ماشین»، داریوش بی ریا، مدیرعامل این شرکت اعلام کرد: شوروم مرکزی این شرکت تا دو ماه آینده در بلوار اندرزگو به بهره برداری خواهد رسید. همچنین مرکز خدمات پس از فروش این شرکت در مرکز تجاری البرز در آجودانیه با استانداردهای DS فرانسه در حال راه اندازی است.
در ادامه نظر شما را به تاریخچه این برند در جهان و ایران که برگرفته از مقاله «معرفی خودروهای کلاسیک کشور ـ سیتروئن DS ـ ۱۹۷۴» چاپ شده در «مجله ماشین» شماره ۳۰۹ مهر ماه ۱۳۸۷ به قلم مهندس برزو سپاسی جلب می نمائیم:
شاید القابی مانند «طراحی انقلابی» و یا «جلوتر از زمان» برای بسیاری از اتومبیل ها به کار رفته باشد، اما بی شک «رویای سیتروئن» برازنده تر از بقیه است. هنگامی که مدل تراکشن در ۱۹۳۴ به بازار آمد، مهندسین در اندیشه جایگزینی برای آن افتادند. طرح اولیه حکایت از همان پایه تراکشن، با بدنه ای آیرودینامیک تر داشت. این پروژه VGD نامیده شد.
با شروع جنگ جهانی دوم این طرح مسکوت ماند، اما پس از جنگ ادامه کار به عهده هنرمند نابغه فلامینیو برتونی گذاشته شد. در ۱۹۴۶ اولین نمونه پروتوتایپ این اتومبیل ساخته شد که به هیچ اتومبیل دیگری شباهت نداشت. بدنه افسونگر آن از یک در موتور بلند و قوس دار و بدون جلو پنجره با چرخ عقب پوشیده شده بود. یکی از این پروتوتایپ ها لقب Hippopotamus (اسب آبی) را به دلیل طرح خاص، از آن خود کرد. در سال ۱۹۵۰ با تغییر رئیس کارخانه Michelin که مالک سیتروئن بود، پروژه تغییر نام پیدا کرد و D نامیده شد.
سال بعد از آن آزمایش هایی در جاده های صحرایی شروع شد، اما در آوریل ۱۹۵۲ یکی از نشریات معروف اتومبیل، تصویری با جزئیات کامل از این پروژه سری به چاپ رساند که با شکایت سیتروئن مواجه شد. البته این شکایت هیچ گاه به جایی نرسید و این اقدام تنها به گسترده تر شدن اقدامات امنیتی سیتروئن منجر گشت.
هم زمان کار بر روی پیشرانه آغاز شد. موتور ۶ سیلندر Traction بسیار بلند بود و با این خودرو سازگاری نداشت پس به ناچار کنار گذاشته شد. پس از پیروزی جاگوار در مسابقات لمان سال ۱۹۵۳ که با ترمزهای دیسکی به دست آمد، تصمیم به استفاده از این پدیده در پروژه D نیز گرفته شد.
سرانجام در ۵ اکتبر ۱۹۵۵ سیتروئن D با نام نهایی DS در نمایشگاه اتومبیل پاریس به نمایش درآمد. سیتروئن DS-۱۹ در پایان روز اول نمایشگاه توانست با دریافت ۱۲ هزار سفارش از بازدیدکنندگان، رکورد فروش قابل توجهی به جای گذارد. DS در مقابل رقیبان فرانسوی خود پژو ۴۰۳ و رنو Fregate قیمت بالاتری داشت، به همین دلیل سیتروئن تصمیم گرفت یک نمونه ساده تر آن را هم به بازار عرضه کند، به این صورت بود که ID-۱۹ در سال ۱۹۵۶ عرضه شد. بدنه ID و DS یکسان بوند اما برای کاهش هزینه ها و مدل های سیتروئن ID فاقد کلاچ، فرمان هیدرولیک و بوستر ترمز بودند. در فضای داخلی نیز برخی تزئینات حذف شده و درها فاقد محل قراردادن آرنج دست بودند.
صندلی های معمولی جای صندلی های لوکس DS را گرفته بودند و به جای قطعات فلزی همرنگ بدنه، بخش پلاستیکی در جای جای اتاق دیده می شد. در ابتدا بسیاری DS را اتومبیلی فانتزی، نامطمئن و نامناسب برای شرکت درمسابقات می پنداشتند اما با پیروزی این خودرو در مسابقات رالی ۱۹۵۶ این افکار نقش بر آب شد. سال بعد رالی Tulip در بلژیک توسط DS فتح شد و این موفقیت ها به مدت بیست سال ادامه یافت.
سیتروئن DS در آن سال ها به کشور ما نیز راه یافت. نمایندگی آن شرکت سیرمات در تهران واقع شده بود.
شایان توجه است که در اواخر قرن بیستم طی یک نظر سنجی که در کشور انگلستان انجام گرفت، سیتروئن DS به عنوان محصول قرن در کنار بوئینگ ۷۴۷، اپل مکینتاش و چند محصول به یاد ماندنی دیگر قرار گرفت.